«عطر خدا»
نسیم منزل عشقی و بوی عطر خدا
که آمدی چو نسیمی به سوی خانه ی ما
در آسمان زمانه ندیده ام خورشید
تو ماه نامی نوری میان اخترها
شبی که ماتم جانم به غصه ها خندید
حضور پاک تو بود و صدای این رویا
به سوی باور پروانه های آتش دل
تو شمع نور خدایی به سوی آن دنیا
مسیح باور ما را به آسمان دیدی
به روح عالم جانم تو داده ای معنا
برای پاکی دنیای تیره و تارم
ندای مریم رازی در آسمان صدا
به سوی شهر خدایی ستاره ای دیدم
مکان بودن ما را تو دیده ای آنجا
به شاهدان دو عالم به نور او سوگند
که بی تو حاصل من بوده آتش فردا
