۱/۲۰/۱۳۸۸

ترانه ها

«ترانه ها»

ترانه ها بهونه ان که میشکنن ستاره رو

که میبرن به آسمون یه قصه ی دوباره رو

همیشه با سکوت شب میباره توی آسمون

شهاب نور و زندگی رو صحنه های کهکشون

نگاه ماه و لحظه ها تو ساعتای بی کسی

میزنه به درخششِ ِ ستاره های بی کسی

ترانه ها نشونه ان که هرجا میرن و میان

کدورتا رو می برن به جایی دور از این جهان

همیشه با صدای تو ترانه های زندگی

به راه دور واژه ها میان به راه سادگی

شهاب و نور سایه ها نشونه داره آسمون

بیا برای ساعتی کنار لحظه هام بمون